Ponteareas inaugurou oficialmente as festas do Corpus Christi na súa edición de 2026 nun emotivo acto no que se nomearon fillos predilectos da vila ao deportista Borja Gómez e ao escritor Alfonso Pexegueiro. Tamén tivo lugar a lectura do pregón, a cargo do músico da Guardia Real, Rafael Carracedo, que supuxo o colofón a unha intensa xornada institucional e o inicio da conta atrás para as datas centrais desta celebración recoñecida como Festa de Interese Turístico Internacional e Ben de Interese Cultural: a noite do 6 de xuño, o día grande, o domingo 7.
Ante un patio de butacas repleto, a alcaldesa Nava Castro e o tenente de alcaldesa e concelleiro de Cultura, Juan Carlos González, fixeron entrega do diploma acreditativo e da medalla de ouro de honra do Concello aos novos fillos predilectos da vila. Estes nomeamentos foron aprobados por unanimidade de toda a corporación o pasado 28 de abril.
No caso de Borja Gómez, recoñécese “á súa traxectoria deportiva, o seu compromiso coa inclusión, o seu arraigamento ás tradicións locais e a súa contribución ao prestixio e proxección do municipio”.
Pola súa banda, Alfonso Pexegueiro foi tamén distinguido como fillo predilecto de Ponteareas “en recoñecemento á súa extraordinaria traxectoria literaria e cultural, e á súa contribución ao prestixio e proxección da vila”.
A lectura do pregón
Unha vez nomeados os fillos predilectos, Rafael Carracedo, músico con raíces en Guláns e gañador do 3º premio no trofeo de gaita solista Mac Crimmon dentro do Festival Intercéltico de Lorient no 2017, foi o encargado de dar lectura ao pregón que arrancaba oficialmente a edición deste ano do Corpus.
A súa intervención, na que fixo gala da súa ligazón con Guláns e Ponteareas, coa súa familia e coa música, asegurou que “o Corpus de Ponteareas é un exemplo de relación interxeracional, de transmisión entre avós e netos, de xuntarse arredor do chan e compartir un momento que perdura na memoria de todos e todas os que o viviron”. O pregoeiro quixo poñer en valor a importancia desta celebración ancestral, asegurando que “o Corpus de Ponteareas non só flores sobre o asfalto. É a afirmación de que aquí hai unha cultura, unha lingua, unha forma de estar no mundo que sobreviviu a todo, e que cada ano, con paciencia e cariño, volvemos a poñer en pé”.
