O fútbol en Ourense vive unha fin de semana histórica. A UD Ourense certificou o seu ascenso a Primeira Federación tras superar no playoff ao Reus e ao Conquense, culminando unha traxectoria de sete ascensos en apenas doce anos. Este éxito sitúa ao club, fundado por afeccionados tras a desaparición do histórico CD Ourense, na terceira categoría do fútbol estatal.
O proxecto, que mantén o accionariado popular como modelo de propiedade, está dirixido dende o banco por Borja Fernández. O técnico ourensán, exxogador de equipos como o Real Madrid, Valladolid ou Deportivo, recoñeceu na Radio Galega que este logro “sería comparable aos que logrei como xogador”.
Un crecemento meteórico dende a base
A UD Ourense iniciou a súa andaina na categoría máis baixa do fútbol galego, a Terceira Galicia, e foi escalando categorías de forma ininterrompida ata chegar ao fútbol nacional na campaña 2018-19. Tras un descenso a Preferente, o equipo recuperou o pulso logrando dous ascensos seguidos, ata acadar esta tempada o seu posto na Primeira RFEF.
Este ascenso supón, ademais, que a provincia de Ourense manteña representación na categoría, cubrindo o oco deixado polos descensos do Arenteiro e do Ourense CF.
O Couto, un estadio compartido e con tensión
A convivencia en Ourense segue marcada pola existencia de dous proxectos diferenciados que comparten o estadio municipal de O Couto: a UD Ourense e o Ourense CF. Borja Fernández recoñeceu na SER que a relación entre ambos clubs “non é a mellor, sinceramente”.
A pesar dos intentos de mediación do alcalde, Pérez Jácome, a situación mantense como dous “polos imposibles de unir”. Esta realidade, na que conviven proxectos xestados polas afeccións fronte a outros de capital privado, ten o seu reflexo noutras cidades como Salamanca e Logroño, onde a desaparición dos clubs históricos tamén deu lugar a proxectos paralelos.

